Walang Oras Mag Blog

Nung isang buwan, sabi ko sa sarili ko “magiging regular na ang pagsusulat ko rito” pero hindi pa rin yun natuloy. Maging nung nakaraang Semana Santa, marami akong larawan ng mga nagpinitensiya sa amin sa Cainta, pero hindi ko na nagawang isulat pa ang mga obserbasyon ko. Paano nga rin naman, ni hindi ko matanggap na nagsisisi ang mga nakikitang kong nagpapakasakit nung araw na iyon, dahil pagkatapos mismo ng Senakulo, ayun at didiretso sa inuman ang mga hudas.
Continue reading »