Halos mag-isang buwan din pala akong hindi nakakasulat dito. Sa totoo lang, marami naman akong mga dapat na isusulat nung mga nakaraang araw, kaso lang marami talagang ginagawa at isa pa, hindi ko alam kung paano pa isisingit sa oras ko itong pagpost sa blog na ito. Tatlo ang trabaho ko, at kung tatrabuhin ko pa ang pagsusulat dito, malamang sa ospital na ako pulutin. Pero dahil na rin sa pakiusap ng ilang kakilala ko na ilagay ang mga larawang hinihintay nila, ilalagay ko na rin yun sa isang blog post ng may magbasa naman ng blog na ito, hehe.
(more…)
Nakakapanibago… Yan ang tatlong letrang nakakabit sa pangalan ko dahil sa isang pangyayari nung nakaraang buwan. Hanggang ngayon, kahit na natapos na ang oath taking na binalahura ko ang pag pose, hindi pa rin ganun kalinaw sa mga tao, maging sa sarili ko kung ano nga ba ang EnP. Environmental Planner, pag tinatanong ako ng mga kaibigan ko, iniisip nila sa DENR na ako magtatrabaho, yung iba naman sabi sa NEDA daw, kasi dun daw ang planning. Pero may higit pa sa lahat ng mga haka hakang yun. Hindi naman yun nakakakahon sa DENR at sa NEDA lang. Subalit sa ngayon, patuloy ko ring hahanapan ng kasagutan ang mga tanong na yun.
(more…)
Bilang panimula ng aking pagbabalik, ito ang magandang paraan upang sirain ang isang okasyong inaakala ng karamihan na isang pormal. Matagal din akong nawala, napabayaan ang magpost para sa Litratong Pinoy at sa mga iba pang kailangang isulat.
Ito ang mahal na ina ng aking ina, si Nanay Unic. Bagaman siyamnaput anim na taon na, di pa rin nawawalan ng pag-asa at pinanghihinaan ng loob. Kung gaano kalakas ang loob nyang mabuhay pa, ganun din kalakas ang boses niya kapag tinatawag ang pangalan ko. Dahil siya na ang pinakamatanda sa aming baryo sa Batangas, mistulang ina na rin siya ng pamayanan.
(more…)
Naisulat ko ang tungkol kay Nanay Minya sa aking nagdaang blog post. Nung pumunta ako ng Batangas, bago pa ako lumuwas ng Maynila ay dumalaw din ako sa isa ko pang lola, si Nanay Unic (siya ang nanay ni nanay). Kung iniisip nyo bat magkakalapit lang ang bahay ng mga lola ko, third cousins si tatay at si nanay, kaya wag na kayong magtaka kung ganito man ako 
Ang daldal pa rin ni Nanay Unic, at tulad ng dati, walang sawang sinalaysay ang mga kaganapan sa buhay ko mula nung ako’y maliit pa. Maging ang mga masasayang kabataan ng mga kapatid ko ay hindi nakaligtas sa kanyang alaala. Natanong nya kung kailan ang alis ko.
(more…)
