PALS… noon, ngayon at bukas!

Kita mo nga naman, napakabilis ng panahon at hindi ko namalayan, ni hindi pala ako nakagawa ng post para sa buwan ng Pebrero, sa kabila ilang ulit kong pangangakong magsusulat ako ng regular dito, hindi ko pa rin magawa, lalo na at ang huli kong post ay nagbunga ng maraming reaksyon sa mga nakabasa. Salamat…. ang mga taong tulad ninyo na nabobola ko nakakaintindi sa aking mga ipinagsisintir ang magiging dugo at pawis ng aking pagsusulat rito.

Nung nakaraang Sabado, ako at ang aking minamahal na katipan ay inanyayahang dumalo sa isang hapunan na dadaluhan ng aming mga “anak” sa PALS. Inaasahan ko ng magiging masaya kami ni Janielle nung gabing iyon, pero MAS MASAYA pa pala sapagkat nakasama na namin muli ang mga taong naging bahagi na buhay namin sa kolehiyo maging nung nakatapos na kami.
Continue reading »